Sankcja kredytu darmowego – jest to sytuacja w której bank nie spełni określonych ustawą obowiązków informacyjnych wobec kredytobiorcy przed zawarciem umowy kredytu wobec czego, kredytobiorca jest uprawniony do zwrotu na rzecz banku wyłącznie kwoty pozyskanego kapitału, bez konieczności zapłaty na rzecz przedsiębiorcy odsetek oraz pozostałych kosztów kredytu określonych w umowie. Finalni taki kredyt staje się de facto darmowy (stąd nazwa instytucji). Sankcja kredytu darmowego wynika wprost z treści art. art. 45 ust. 1 Ustawy o kredycie konsumenckim, który stanowi, że „W przypadku naruszenia przez kredytodawcę art. 29 ust. 1, art. 30 ust. 1 pkt 1-8, 10, 11, 14-17, art. 31-33, art. 33a i art. 36a-36c konsument, po złożeniu kredytodawcy pisemnego oświadczenia, zwraca kredyt bez odsetek i innych kosztów kredytu należnych kredytodawcy w terminie i w sposób ustalony w umowie”.
Sankcja kredytu darmowego dotyczy co do zasady kredytów gotówkowych i pożyczek udzielanych przez banki i instytucje pozabankowe, w tym także chwilówek.
Skorzystanie z sankcji kredytu darmowego wiąże się ze spełnieniem kilku obowiązkowych warunków, które muszą wystąpić łącznie. Przede wszystkim kwota kredytu czy pożyczki nie może przekroczyć 255.550 złotych. Dodatkowo umowa musi być zawarta po dniu 18 grudnia 2011 roku. Trzeci warunek to przysługiwanie kredytobiorcy statusu konsumenta.
Poniżej wskazujemy listę banków, które najczęściej są stroną procesów sądowych dotyczących sankcji kredytu darmowego:
- PKO BP S.A.,
- Alior Bank S.A.,
- Bank Millennium S.A.,
- Santander Bank Polska S.A.,
- Bank Pekao S.A.,
- mBank S.A.,
- Bank Pocztowy S.A.,
- BNP Paribas Bank Polska S.A.,
- Nest Bank S.A,
- Credit Agricole Bank Polska S.A.,
- Santander Consumer Bank S.A.,
- Velo Bank S.A.,
- Plus Bank S.A.,
- Bank Handlowy w Warszawie S.A.,
- SKOK im. Franciszka Stefczyka.